Автордың айтуынша, бірінші курс студенттерінің екеуінің қаза табуы марқұмдардың отбасылары, студенттер, оқытушылар және бүкіл университет ұжымы үшін ауыр қайғы болды. Оның пікірінше, әрбір қайғылы оқиғаның мән-жайы мұқият тергелуге тиіс. Егер салғырттық, әрекетсіздік, зорлық-зомбылық немесе қызметтік міндеттерді тиісінше орындамау фактілері анықталса, кінәлілер заң аясында жауапқа тартылуы қажет.
Сонымен қатар Бигелді Ғабдуллин асығыс қорытынды жасап, барлық жауапкершілікті тек ҚазҰУ ректоры Жансейіт Түймебаевқа жүктеудің дұрыс еместігіне назар аударады. Автордың пікірінше, кадрлық шешімдер қабылдауды талап етпес бұрын, оқиғаның себептерін анықтап, жауапты тұлғаларды белгілеп, жағдайды жан-жақты зерделеу қажет.
Жарияланымда жастар арасындағы суицид мәселесіне кеңірек көзқараспен қарау қажеттігі де көтерілген. Өйткені бұл – бір ғана университеттің мәселесі емес, бүкіл ел үшін өзекті әлеуметтік проблема.
Публицист өз мақаласында келтірген деректерге сәйкес, Қазақстанда 2025 жылы 3215 адам, ал 2026 жылы 2728 адам өз-өзіне қол жұмсау салдарынан қайтыс болған. Аталған кезеңдерде кісі өлтіру салдарынан қаза тапқандар саны тиісінше 469 және 340 адамды құраған. Бұдан бөлек, 2026 жылы өз-өзіне қол жұмсауға 2244 әрекет тіркелген. Автор бұл мәліметтерді Ұлттық статистика бюросының деректеріне сүйене отырып келтіреді.
Әрбір санның артында адам тағдыры, отбасының қайғысы, психологиялық күйзелістер мен адамдар кейде жалғыз өзі еңсеруге мәжбүр болатын әлеуметтік қиындықтар тұр.
Әсіресе жоғары білім беру жүйесіндегі жағдай алаңдаушылық туғызады. Автор келтірген Ғылым және жоғары білім министрлігінің BAQ.kz ақпарат агенттігінің сауалына берген ресми жауабына сәйкес, 2024–2026 жылдар аралығында Қазақстан жоғары оқу орындарының студенттері арасында 31 суицид дерегі тіркелген.
Осы мәліметтерді алға тартқан Бигелді Ғабдуллин мәселеге жүйелі түрде қарау қажеттігін атап өтеді. Ол жекелеген қайғылы оқиғаларды ғана емес, жоғары білім беру жүйесіндегі психологиялық қолдаудың жай-күйін, буллингтің алдын алу шараларының тиімділігін және студенттер үшін кәсіби психологиялық көмектің қолжетімділігін де талқылауды ұсынады.
Сонымен бірге автор қайғылы жағдайларға әкелуі мүмкін күрделі мән-жайлар кәсіби әрі объективті талдауды қажет ететінін атап көрсетеді. Университеттер студенттер үшін қауіпсіз білім беру ортасын қалыптастырып, оларға қажетті қолдау көрсетуге міндетті екені сөзсіз. Алайда әрбір оқиғаның себептері қоғамдық болжамдарға емес, нақты деректерге сүйене отырып анықталуы тиіс.
Бигелді Ғабдуллин студент қазасынан кейін ҚазҰУ басшылығы қабылдаған шараларға да жеке тоқталады. Атап айтқанда, жауапты лауазымды тұлғаларға қатысты кадрлық шешімдер қабылданғанын, қайғылы оқиға болған күні кезекшілікте тұрған қызметкерлердің жұмыстан шеттетілгенін, жатақханалардағы бақылаудың күшейтілгенін және психологиялық қолдау шараларының кеңейтілгенін атап өтеді.
Автор ұстанымының маңыздылығы – жауапкершілікті талап ету мен әділдікті сақтаудың арасындағы тепе-теңдікті ұстануға шақыруында. Қайғылы оқиғалар проблемаларды жасырып қалуға да, дәлелсіз айыптаулар тағуға да негіз болмауы тиіс. Объективті тергеу жүргізу, әрбір жауапты тұлғаның жеке жауапкершілігін анықтау және мұндай жағдайлардың алдын алу бағытында жүйелі жұмыс жүргізу ортақ басымдыққа айналуы қажет.
Дәл осындай ұстаным мәселенің шешімін іздеуді эмоциялық бағалаумен алмастырмай, қоғам назарын ең басты құндылықтарға – студенттердің қауіпсіздігіне, әл-ауқаты мен өмірін қорғауға аударуға мүмкіндік береді.





